PahiloPost

Oct 26, 2020 | १० कात्तिक २०७७

प्रतिबिम्ब (कविता)



पहिलोपोस्ट

प्रतिबिम्ब (कविता)

  • संजय मानन्धर

बाल्यकालको एक सुन्दर क्षण,

जब आफ्नो प्रतिबिम्ब शान्त पानीमा देखें -

टोलाएँ, खुशीले गद्गद् भएँ,

ढुंगाले पानीमा हानें,

पानीका लहरहरूको प्रतिबिम्ब बिग्रियो,

एक छिन शान्त शुन्यतामा बसें,

फेरि छर्लंग देखियो - त्यहि मेरो प्रतिबिम्ब I

 

पछि किशोरावस्थामा प्रवेश भएँ,

मैले ऐनामा ´मेरो´ प्रतिबिम्ब देखें ,

´म´ जस्तै तर म नै हैन।

दुवै प्रतिबिम्बहरु जुन मैले देखेकोथें

´मेरो´ प्रतिबिम्ब थियो ´म´ थिएन

त्यही ´म´ र ´मेरो´ को फरक

बुझ्न चाहन्छु म।

 

सोचको सागरसरी गहिराइमा डुबें...

साँच्चै ईश्वोरले यो श्रृष्टिमा मानवको

रचना गर्नुभयो,

आफ्नो स्वरूपमा - प्रतिबिम्बमा।

 

हामी मानव ईश्वरको प्रतिबिम्ब,

हामी मानवभित्रको ´म´ ईश्वरको प्रतिबिम्ब।

हाम्रो शरीर, जसलाई हामी ´म´ भन्छौं,

त्यो फेरी हामी भित्रको ´म´ को प्रतिबिम्ब।

त्यहि शरीर हामी बाह्य संसारको

ऐना, तलाउ, सागर, स्वच्छ पानी, धमिलो पानीमा देख्छौं -

हेर्छौं र खुशीले गद्गद् भई उफ्रिन्छौँ, रमाउछौँ,

उत्सव मनाउछौँ,

त्यसैमा भुल्छौँ।

 

´यत्पिण्डे तत् ब्रह्माण्डे´

जे हामीभित्र छ, त्यसको प्रतिबिम्ब

ब्रह्माण्डमा छ।

ब्रह्माण्ड हाम्रो प्रतिबिम्ब,

यो संसार हाम्रो प्रतिबिम्ब,

तर हामी संसार हैन।

हामी त्यहि प्रतिबिम्बित संसारमा

वास्तविक ´म´ खोजिरहेछौं।

बाल्यकाल, किशोरावस्थामा

पानी र ऐनाको

प्रतिबिम्बलाई ´म´ ठानेर

त्यसैमा भुलेजस्तै

हामी संसारमा भुलिरहेछौं -

बेकाममा डुलिरहेछौँ।

 

संसार मात्र प्रतिबिम्ब हो।

प्रतिबिम्ब वास्तविकता हैन, सत्य हैन।

त्यो त भ्रम हो।

त्यहि भ्रमलाई सत्य मानि

त्यसैमा रुमल्लिन्छौँ,

जीवनको वास्तविकता बिर्सन्छौं।

 

हाम्रो प्रतिबिम्बलाई हामी

पद, पैसा, प्रतिष्ठा, पत्नी, माया, मोह र

यो संसारमा देख्छौं।

यसरी नै ´म´ को अस्तित्व विस्तारै विलय हुँदैछ।

मात्र ´मेरो´ भावनाको उदय हुँदैछ।

हामी आफ्नो जीवन नै झुठो प्रतिबिम्बमा बाच्दैछौँ -

वास्तविकतामा हैन।



@PahiloPost

धेरैले पढेको

ट्रेन्डिङ पोस्ट

Ncell